Przypływ i odpływ – o zamianie zmiany poziomu na ruch morza

Człowiek opisuje zjawiska naturalne przy użyciu języka potocznego. Opis jednak nie zawsze jest adekwatny do rzeczywistości. Język potoczny przypisuje ruch bytom zamiast opisywać zmianę relacji. Analiza która przeprowadzę bada zdania typu „morze się cofa” i oddziela obserwację od interpretacji.

Obserwator widzi fragment brzegu. W chwili t1 woda pokrywa fragment brzegu. W chwili t2 woda nie pokrywa tego fragmentu. Poziom wody przy brzegu zmienia wysokość w czasie.
Język nazywa tę zmianę „przypływem” albo „odpływem”. Mówca przypisuje ruch całemu morzu. Zmiana poziomu zostaje zamieniona na translację bytu.

Analogia talerza porządkuje strukturę. Zatem by lepiej to zrozumieć.
Talerz zawiera zupę. Człowiek spożywa zupę. Objętość zupy maleje. Poziom zupy obniża się.
Bakteria znajdująca się na brzegu talerza widzi oddalanie się linii cieczy. Bakteria  interpretuje tę zmianę jako cofanie się zupy. Zupa nie wykonuje ruchu poziomego jako blok. Zmiana dotyczy wysokości, nie translacji.

Mechanizm pozostaje stały. Obserwator doświadcza zmiany relacji w czasie. Język zamienia zmianę relacji na ruch bytu. Odbiorca przyjmuje interpretację jako fakt. Analiza strukturalna rozdziela fakt obserwacyjny od przypisanej translacji.

Zmiana poziomu nie stanowi ruchu całości. Precyzja wymaga rozdzielenia relacji od interpretacji.

Człowiek zaś … wierzy w ruch morza mimo że widzi tylko zmianę poziomu.

Z przesłaniem dla świata, Morfeusz